Een brief aan mijn kleine meid.

Mijn lieve kleine meid. Morgen ben ik 27 weken zwanger van jou en ga ik het derde trimester van mijn zwangerschap in. Een moment waar ik zo naar heb uitgekeken. De afgelopen maanden, en zelfs jaren, wilde ik alleen maar dat de tijd vooruit ging. Vooruit naar het moment dat ik jou veilig in mijn armen had. Maar nu, sinds een week, wil ik alleen maar dat de tijd stil blijft staan.

2020 wordt ons jaar…

Zwanger van jou geraken was al allesbehalve hoe je papa & ik het ons hadden ingebeeld. Een dosis hormonen in mijn lijf, een dosis machteloosheid bij je papa en tranen bij ons allebei op tijd en stond. Maar in oktober 2019 kregen we het mooiste nieuws ooit, ik was zwanger! Dat dit in een klinische omgeving was gebeurt, waar van intimiteit op dat moment weinig sprake was, maakte voor ons niet uit. Het was het einddoel dat telde, een kindje van ons twee! 2019 mocht dan niet ons jaar zijn geweest, 2020 ging dat zeker wel worden!

Vanaf nu kan ik écht genieten…

Mijn zwangerschap liep vlot tot nu toe, en daar klampte ik mij volop aan vast. Het is niet omdat het moeilijk is om zwanger te geraken, dat je ook een moeilijke zwangerschap moet hebben. De eerste weken was ik zo onzeker, maar ik telde altijd af naar de volgende mijlpaal: een kloppend hartje, de 12 weken mijlpaal, een goede NIPT-test, 20 weken zwanger, levensvatbaarheid halen. Voor mij waren die 24 weken eindelijk het moment waarop ik kon ademen. Waarop ik kon geloven, jij gaat er komen. Vanaf nu ga ik écht genieten, nam ik mezelf dan ook voor.

Het virus dat Corona heet…

En toen veranderde de wereld die we kennen compleet. Het Corona-virus verspreidde zich in sneltempo over de wereld. Wat begon in China, breidde uit naar Italië en naar de rest van Europa. Ik bleef er kalm onder. Ik. Kom. Niet. Van. Mijn. Roze. Wolk. Maar vorige week dwongen de maatregelen me hier wel toe. De komende weken moet iedereen thuisblijven om de verspreiding van het virus te voorkomen. Geen terrasjes, geen dinner dates, geen knuffels met jouw oma of uitstapjes met mijn vriendinnen. Maar ook vooral, geen winkelbezoekjes om je geboortekaartje of doopsuiker te kiezen, geen buikje dat ik dagelijks op het werk kan showen en geen roze wolk meer voor even.

Let go of your dreams

Het is allemaal niet hoe ik het me had ingebeeld, en dat doet pijn. Na mijn dromen over zwanger worden te moeten loslaten, ziet ook mijn zwangerschap er helemaal anders uit dan ik me ooit had kunnen inbeelden. Weer iets dat niet loopt zoals ik het gewenst had. Als het leven mij de laatste jaren één ding heeft geleerd, is dat je moet accepteren dat zaken niet lopen hoe je het zou willen. En dat doet pijn. Maar ik heb zelf de keuze hoe ik hiermee omga.

Droom versus doemscenario

Ik probeer dus positief te blijven, en hoop dat ik je in juni mag laten kennis maken met de prachtige wereld die ik al 28 jaar ken. Met vogeltjes die fluiten, ontelbaar veel mensen die je knuffels & kusjes geven en heerlijke daguitstapjes naar onze favoriete plaatsen. Maar toch hoor ik een klein stemmetje in mijn hoofd dat me wil voorbereiden op het scenario dat ik niét wil. Bevallen in een omgeving die gevaarlijk aanvoelt, naar huis gestuurd worden na één dag en geen oma’s, opa’s en vriendinnen om jouw mooie snoetje te komen bewonderen. Alleen al aan dit scenario denken breekt mijn hart.

De grote Corona-reus

Daarnaast komt nog de angst om je op deze wereld te zetten in deze Corona-tijden. Jij, zo klein en kwetsbaar, tegen de Corona-reus die de hele wereld op zijn gat krijgt… Mama worden gaat al gepaard met zoveel angst en onzekerheid, maar deze angst is allesomvattend. Want de onzekerheid is groot over hoe zachtaardig, of net hard, deze reus baby’tjes als jij in zijn greep zou krijgen.

Love conquers all

Maar wat de toekomst ook brengt, mijn grootste droom komt nog altijd uit, en dat ben jij. En ik zal je alle liefde in de wereld laten voelen, als anderen je die even niet kunnen geven. Je papa zal je dichter vasthouden dan hij ooit zal kunnen en Jax zal geen seconde van je zijde wijken. We zullen je een wereld laten leren kennen waarin het belangrijkste er altijd is. Liefde. En die krijgt niemand klein, geen oorlog, geen virus of geen gebroken dromen.

Een dikke afstandskus aan jullie allemaal,

Julie

You may also like

2 comments

Leave a Reply

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *