Onze fertiliteitsreis: deel 3

Hey lieverds. Het is ondertussen al een tijdje geleden sinds ik een update heb gegeven over onze reis naar een baby. Ik vertel jullie dus even hoe de afgelopen weken voor ons geweest zijn, van de bezoeken in Jette tot de pijn die ik heb gehad.

Hormonen, hormonen of hormonen?

Zoals ik vorige keer vertelde moest ik de laatste ronde Duphaston nemen om mijn regels terug op te wekken. Nadat deze doorkwamen hadden we besloten om toch nog maar een 7de ronde met clomid te doen. we moesten toch weer wachten tot onze afspraak met de gynaecoloog en consulente in Jette en als ik geen clomid nam moest ik waarschijnlijk toch nog eerst Duphaston of de pil nemen om mijn cyclus terug op gang te brengen. In short, ik moest sowieso hormonen nemen dus ik kon dan beter er ‘nog een kans’ aan plakken.

Na 8 dagen ging ik op controle en bleken er drie eitjes te reageren. Dat is natuurlijk ook weer niet goed want drie eitjes geeft te veel risico op meerlingenzwangerschap en wegprikken doen ze niet in mijn lokaal ziekenhuis… Ik besloot terug wat ‘ongezonder’ te eten in de hoop daarmee de eitjes wat af te remmen (haha, geen idee of dat werkte maar de chocolade smaakte toch ;-)). Uiteindelijk bleken er 2 eitjes te zijn doorgegroeid van 16 en 17 mm, een nieuwe kans!

Mijn biljartbal & ik

Op zaterdag kreeg ik mijn Pregnyl spuit en vanaf woensdagnamiddag kreeg ik écht veel pijn. Mijn linker eierstok (waar de twee eitjes hadden gezeten) voelde aan als een zware biljartbal en ik had regelmatig ook steken. Ik had deze pijn al wel eerder gehad dus maakte mij niet meteen zorgen, maar vrijdagmiddag was het nog altijd niet over en dit was me nog nooit overkomen. Ik ging voor een echo in het ziekenhuis en het bleek dat mijn twee lege follikels cystes waren geworden… geen goed nieuws dus. De gynaecoloog zei dat de pijn in het weekend wel weg zou gaan, maar deze duurde uiteindelijk nog tot dinsdagavond. Ik was echt uitgeput van de pijn.

Ezeltje prik

Daarbovenop kwam ook dat we ondertussen ons tweede bezoek in Jette hadden gehad. De resultaten waren zowel voor mij als voor Glenn beter dan verwacht, op zich goed nieuws maar ook wel wat verwarrend. De dokter wilde graag eerst inseminatie met spuitjes proberen. Maar ik heb echt een fobie voor naalden. Toen ik 10 was heeft een stagiaire ooit mijn arm open gepeuterd tijdens het bloed trekken en sindsdien heb ik er echt niets mee… voor mij zijn de spuitjes dan ook de grootste stap. Daarnaast moet je na de inseminatie ook Utrogestan (dit is een soort progesteron) 3 maal per dag vaginaal opsteken, leuk is anders…

Een hoofd vol gedachten

Afgelopen week hadden we ook een afspraak bij de consulente in Jette. Zij legde ons alles uit over de kostprijs (niet goedkoop, ondanks terugbetalingen), de medicijnen, het toebrengen van de Puregon spuiten en de procedure voor contact met het ziekenhuis. Al deze informatie bovenop de pijn van de voorgaande dagen was even te veel.

Mijn angst voor het prikken steekt nu echt de kop op en zowel overdag als ’s nachts kriijg ik het heel moeilijk uit mijn hoofd, wat ik ook probeer. Mocht iemand de magic tip hebben, ik hoor ze graag :-).

Abort mission 7

Ondertussen zijn mijn regels ook doorgekomen en weten we dat ook ronde 7 weer niet gelukt is. Ik had er nochtans goede hoop in, ik neem al lang voedingssupplementen, volgde een PCOS dieet en had twee mooie eitjes… Bovendien waren er ook een aantal ‘zwangerschapssymptomen’ vanaf dag 7. Toen deze vanaf dag 11 afnamen wist ik echter al genoeg.

Geduld is een schone deugd

Momenteel is het nog afwachten of ik kan beginnen spuiten. Eerst moet er gekeken worden of de cystes weg zijn, indien dit het geval is kan ik (normaal) meteen beginnen, indien ze nog aanwezig zijn moet ik eerst een maand aan de pil en wachten tot mijn regels doorkomen. Wachten is het key word…

Ik zou dus willen zeggen dat het goed met me gaat, maar ik had beloofd hier eerlijk te zijn. Dit verhaal is zo mentaal en fysiek uitputtend… hopelijk voel ik me de komende weken terug wat beter.

Is er een onderwerp rond onvruchtbaarheid waar je graag meer over weet? Of wil je graag wat meer uitleg over één aspect? Stuur me een berichtje en ik bespreek het graag in een volgende blog! (Kanttekening: Ik deel niet alle zaken uit ons verhaal. Sommige dingen hou ik liever voor ons als koppel, ik deel dus enkel hetgeen waarbij we ons allebei comfortabel voelen)

You may also like

Leave a Reply

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *